Ik heb vandaag een artikel afgerond over de verdwijning van Marlies van der Kouwe. Het staat woensdag in het blad en gezien de recente ontwikkelingen is de kans groot dat we het dan al niet meer hebben over een vermissing, maar over een moord. Want wie durft er nog te hopen op een goede afloop? Ik niet.
Wie de berichtgeving over de zaak in de dagbladen heeft gevolgd zal het zijn opgevallen dat het Algemeen Dagblad en De Telegraaf elkaar nogal in de weg zaten. Beide kranten kwamen met het verhaal over de persoonsverwisseling, beide kranten repten over losgeld, beide kranten claimden exclusiviteit, beide kranten grossierden in termen als “ zoals deze krant onthulde.” Maar goed, die verslaggevers waren in ieder geval ter plaatse en dat gold (helaas, helaas...) niet voor mij. Ik heb de zaak, om maar eens met Peter R. de Vries te spreken “op afstand gevolgd.” (Ligt het trouwens aan mij, of is het wérkelijk zo dat er doorgaans meer verslaggevers ter plaatse zijn op tropische bestemmingen, dan in troosteloze mijnwerkerssteden?)
Wat ik overigens typisch des Telegraafs vind is de manier waarop eerdere “onthullingen”, die bij nader inzien toch niet zo onthullend waren, met het grootste gemak onder het vloerkleed worden geveegd. Want het ziet er nu toch echt naar uit dat Marlies niet door verstrooide vijanden van “beroepscrimineel” Wouter van Kouwen is ontvoerd, maar gewoon door zedenklant Rayan P. En wat lees je dan op maandagochtend in De Telegraaf? “De hoofdverdachte van de ontvoering van Marlies van der Kouwe heeft een gedeeltelijke bekentenis afgelegd. Experts van politie en het NFI zijn daarop gaan graven op een specifiek terrein op Bonaire. Onderzoeksleider John Schagen bevestigt dat nu "heel gericht wordt gezocht". "Jullie zijn goed geïnformeerd."
Met name dat laatste zinnetje snap ik niet zo goed. Ik ken John van den Heuvel een beetje en volgens mij hoeft hij zichzelf helemaal geen schouderklopjes te geven; dan doen anderen wel voor ‘m.
29-09-2008 13:58 | Henk Strootman
